Vrijdag ochtend 30 april, iedereen maakt zich klaar om gehuld in oranje de straten op te gaan en blij te zijn met onze koningin.
Maar wij niet. Wij zijn nog druk aan het pakken en kijken uit naar het vertrek naar Wenum/Wiesel. Daar zal ook dit jaar weer het kamp plaatsvinden, waar we (natuurlijk) het hele jaar naar uit kijken.
Eenmaal aangekomen zijn we er meer dan klaar voor, kom maar op met die opening!
Om in de traditie te blijven beginnen we met een uitgebreid (;)) welkom en worden alle regels netjes uitgelegd.
Zodra het laatste woord gezegd is zoekt iedereen elkaar vrolijk kletsend op en meteen is de goede sfeer die er altijd hangt weer volop terug! Al kletsend en giechelend beseffen we opeens dat de nacht valt, tijd om het feest te verplaatsen naar de slaapkamer.
Nog voordat we allemaal slapen worden we alweer gewekt voor het ochtendgebed.
Vrijwel zonder slaap rillen we de 1e dag door. Een drukke middag papier-maché-en levert dan ook niet veel afgemaakt werk. Maar dat zal de pret niet drukken want gelukkig kunnen we de avond ontspannen met een super hilarische sketch en “ik hou van Holland”.
Na een nacht van weer niet al te veel slaap beginnen we aan de zondag, in tegenstelling tot zaterdag wel een productieve dag. Iedereen is aan het eind van de middag trots eigenaar van een schilderij of kunstwerk.
Ondertussen groeit de gezelligheid en hebben we het allemaal erg naar ons zin. De laatste nacht hebben we goed benut, lekker kletsen, filmpje kijken en weinig slaap. Het ontbijt werd voor ons een uurtje later.
Goed volgestopt nog even een wandeling maken. En dan nu, afscheid nemen van onze kamer. Helemaal leeg is het er een stuk minder gezellig. Straks het afscheid diner L en daarna afscheid nemen en afsluiten. We kijken nu al uit naar volgend jaar!
Wa salaam, kamer H.